คอลัมน์ ตะลอนทัวร์ไปกับวัลยา จิราธิวัฒน์
(ประชาชาติธุรกิจ ฉบับ วันที่ 05 เมษายน พ.ศ. 2550 ปีที่ 30 ฉบับที่ 3885)

โดย วัลยา จิราธิวัฒน์

บราซิล ได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่มีพื้นที่กว้างขวางระหว่างตอนกลางของทวีปอเมริกาใต้และ มหาสมุทรแอตแลนติก มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศอุรุกวัย อาร์เจนตินา ปารากวัย โบลิเวีย เปรู โคลัมเบีย เวเนซุเอลา กายอานา ซูรินาเม และดินแดนเฟรนช์เกียนา ทุกประเทศในทวีปอเมริกาใต้ ยกเว้นเอกวาดอร์ และชิลี
ซึ่งรอยต่อที่สำคัญอันเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่ทุกคนพูดถึงมากที่สุดก็คือ น้ำตก Iguazu ชายแดนของ 3 ประเทศ ได้แก่ อาร์เจนตินา บราซิล และปารากวัย

น้ำตก Iguazu เป็นน้ำตกที่น่าประทับใจมากค่ะ ที่นี่ได้รับการประกาศให้เป็นมรดกทางธรรมชาติของโลกอีกแห่งหนึ่งจากองค์การยูเนสโก เพราะ Iguazu เป็นน้ำตกซึ่งมีขนาดใหญ่เป็น 5 เท่าของน้ำตกไนแองการ่า ในอเมริกาเหนือ น้ำมีปริมาณที่เยอะมาก สวยมากๆ เลยค่ะ

น้ำตก Iguazu อยู่ตามหน้าผา ริมแม่น้ำอีกวาซู ประกอบด้วยน้ำตก 275 แห่ง สูงระหว่าง 60-82 เมตร แต่ละน้ำตก มีชื่อของมันโดยเฉพาะ ที่สำคัญน้ำตก Iguazu กว้างมาก ว่ากันว่าทั้งหมดของน้ำตกแห่งนี้กว้างราว 2 ไมล์ครึ่ง นับเป็นน้ำตกที่กว้างที่สุดในโลก น้ำตกทั้ง 275 แห่งอยู่ในอาร์เจนตินา ราว 90% และไม่ได้มีน้ำติดต่อกันเป็นผืนเดียว บางตอนเป็นซอกหิน บางตอนเป็นหน้าผา น้ำตกบางแห่งไหลเอื่อยๆ ในแม่น้ำมีเกาะแก่ง น้ำค่อนข้างเชี่ยวกระทบกับโขดหิน ทำให้ละอองน้ำกระจายเป็นวงกว้าง

ช่วงที่สวยที่สุดอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน-มีนาคม เพราะมีน้ำมาก น้ำตกไหลแรง ส่วนเดือนสิงหาคม-ตุลาคม เป็นช่วงที่แห้งแล้งที่สุดค่ะ

สุดปลายทางอีกด้านหนึ่งเป็นน้ำตกรูปเกือกม้า เป็นน้ำตกที่สิ้นสุดของ Iguazu เพราะขาข้างหนึ่งของเกือกม้าอยู่ฝั่งบราซิล อีกข้างหนึ่งอยู่ฝั่งอาร์เจนตินา ทำให้แผ่นดินของ 2 ประเทศเชื่อมต่อกันอีกครั้ง นับเป็นน้ำตกที่สวยที่สุด มีปริมาณน้ำมากที่สุดและไหลแรงที่สุดในจำนวน 275 แห่ง มีชื่อว่า GARGANTA DO DIABLO ในช่วงหน้าร้อนจะมีปรากฏการณ์รุ้งกินน้ำให้ดูด้วยนะคะ

นอกจากนี้ที่นี่ยังผลิตกระแสไฟฟ้าได้อย่างมหาศาลจากพลังน้ำของน้ำตกแห่งนี้ด้วย

ดิฉันไปไม่เคยได้ยินน้ำตกที่ใกล้ชิด เสียงดัง น้ำเยอะมากขนาดนี้ เคยไปไนแองการ่าก็เห็นนะ แต่อันนี้ใกล้ชิดมาก เขาให้เดินเลียบหน้าผาที่กว้างมาก ก็ดูเป็นธรรมชาติมากๆ เป็นเหมือนป่าๆ หน่อย อากาศก็จะหนาวกว่าอะเมซอน

มีเรื่องตลกคือ ตอนอยู่อะเมซอนถือว่าเป็นบ้านนอก ก็แต่งตัวสวยๆ หน่อย เวลาเข้าไปร้านอาหาร ปรากฏว่าทุกคนใส่กางเกงขาสั้นรองเท้าแตะ พอมาไปถึงเมืองที่มีน้ำตกอีกัวซู เราก็เห็นเป็นเมืองป่า ก็ใส่ชุดตามสบาย ไม่หุ้มส้น พอไปถึงร้านอาหาร ปรากฏว่าพนักงานเขาไม่ให้พวกเราเข้า เขาบอกว่าเข้าไม่ได้ คุณต้องใส่เดรสโค้ต ต้องใส่รองเท้าหุ้มส้น และใส่กระโปรงถึงจะเข้าไปได้ เราเองก็งง...

วัฒนธรรมของบราซิล ยิ่งลงใต้ เมืองยิ่งเป็นผู้ดีมากขึ้น วัฒนธรรมของคนกลับถือตัวและหยิ่ง มีแบบแผนมากกว่าเมืองอื่นๆ ดิฉันก็งงมากเลย

พวกเราก็เลยต้องทำตัวเหมือนเป็นไฮโซของบราซิลเลยค่ะ..